Birbirimize ihtiyacımız var

Yaşadım bu günleri

Altın Kalem Derneği olarak bu Ramazan ayın da

Neler yapabileceğimizi tartışırken öylesine dram ve acı dolu insan hikayeleri ile karşılastım ki,

bunları yazmak

ya da bunlara tanık olmak 

beni derinden yaraladı.

Aylardır kiralarını ödeyemeyen insanlar…

Faturalarını ödemekte zorlananlar…

Evinde tencere kaynamatayacak durum da olanlar…

Cocuklarına harçlık vetemiyecek kadar yoksulluk pencesin de kıvrananlar…

Gururun dan ötürü “ben açım” diyemeyenler…

Ne zor durum!

Kelimelere dökmek mümkün değil

Günlerce bir yardım eli uzanır diye dua edenler…

Aylardır işsiz kalmış durum da yarınlara umutsuzca bakanlar

Umut ve hayallerin tükendiği bir zaman…

Ya da zamanın donduğu bir dönem,

adına ne derseniz deyin.

Acı ve göz yaşı akıyor, bu yürekler de.

Ve bizler bir yudum mutluluk

Bir yudum umut,

bir yudum yürek sıcaklığı icin

bu ailelere yetişmeye çalısırken

“ben de varım”,

“benim de payım olsun”,

“benim de katkım olsun” diyen insanların varlığı bir nebze bu buruk ve dramatik atfmosferi dağıtsa da yetmiyor.

Yüzlerce degil,

binlerce değil,

yüzbinlerce insan bu durum da

ve ancak bir devlet dayanışması ile düzeltilecek bir durum bu.

Erzak kolileri ile degil,

bin liralık yardımlarla değil

kalıcı önlemlerle

iş ve güç ortamı oluşturarak

çözülecek bir durum bu.

Bizim gibi sosyal paylaşımı öncelik haline getiren dernekler ancak bir nefes olabilirler.

Ben ve arkadaşlarım

bu nefes olma hareketin de üzerimize düseni yapmayı hazır olduğumuzu belirtmek icin

Altın Kalemler Derneğini kurduk.

Umuyor ve diliyorum ki,

bu yolda yorulmadan,

bıkmadan 

insan yüreklerine dokunabileceğiz;

daha iyi insan olma yolculugumuz hiç bitmesin.

hakkında Leyla Avcı

İlgini Çekebilir

Üzülmeyin Allah var

28 şubat döneminin ağır boğucu günlerindeydik. Şimdi hatırlayamadığım bir münasebetle Genel Kurmay’da verilen bir davete …

Bir Cevap Yazın